มันจบแล้วครับ
ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
ผมทำดีที่สุดแล้ว


มันจบแล้วโว้ยยยยยยยยย
คิดดีโปรเจ็คท์


ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ


ขอขอบคุณ
สสส ที่สนับสนุนทุกอย่าง ทั้ง ที่พัก อาหาร และเงินทุน(ในการทำเสื้อ!?)
ต่อ ที่ลากกูเข้าไปพัวพัน และช่วยจัดการเอกสารทุกอย่าง แซงกิ้ว
เบสโอ หมูมิ้น ข้าว ที่มาช่วยวันที่ไปถ่าย และ ดีลกับเด็กๆ
หวาน และ ก๊อย สำหรับกล้อง
และ อะไรอื่นๆ อีกมากมายที่กล่าวไม่หมด ฮ่าๆๆๆ


แซงกิ้วววววววววววว



ปล อย่าลืมมาซื้อเสื้อของฉัน ฮ่าๆ
ปปล ตอนนี้ ถ้าใครสามารถบอกให้ร้านขายซีดีหน้าคณะ เปลี่ยนเพลงนอกจากสามสี่เพลงนั้นได้ มาเอาเสื้อไปเลย ฟรี
ปปปล ไม่เคยฟังเพลงแล้วเบื่อขนาดนี้มาก่อร
ปปปปล คิดดี 4 เจอกัน แน่นอนนนนนนนนนนนนนน กรั่กๆๆๆๆๆๆ

วันนี้ไปตัดผมมา
ด้วย reference ใน psp
ตัดเสดออกมา
แม่มมมม ด้านหลังสั้นไป
ดูโคตรเนิร์ดเลยยยยยยยยยยยยยยยยย



แต่
รู้สึกหัวเบาขึ้น
ไม่ได้ตัดสั้นขนาดนี้ ตั้งแต่
วิกฤตการณ์ "ตัดผม" ตอนต้นปี
ก็ดี
ฮ่าๆ
ลองดูๆ
ไหนๆ ก็ ไหนๆ และ



ผมว่า
Feedback แม่ม เชี่ยแน่นอน
เออ ตกลงคนในกระจกมันกูป่าววะเนี่ย
เหอๆๆๆๆๆ



หรือว่า
จะเป็นทรงแบบชื่อหนังสือเล่มนั้นล่ะ
กร๊ากกกกก



ปล อย่าจริงจัง
ปปล ขอบคุณ เจด ที่มาเป็นแรงบันดาลใจ
ปปปล ขอโทด ซุส ที่ไม่ได้ไปดูละครด้วย
ปปปปล มาซื้อเสื้อผมด้วยนะครับ

ตอนนี้ผมเปิด itune
ระหว่างการค้นหาเพลงอย่างเรื่อยเปื่อย
บวกๆ กับ ความคิดอันเรื่อยเปื่อย
บวกๆ กับ ความว่าง หลังจาก ทำรูปงานคิดดีเสด (ช่างแม่มและ)
ก็เลยบังเอิญไปเจอกับเพลงนึง


เป็นเพลง สี่ พยางค์
เพลงนั้นแหล่ะ
เพลงที่ฟังครั้งแรกที่ใต้ถุน แล้ว มีคนแนะนำมา


มันเพราะว่ะ
อืม
นั่นแหล่ะ
บางที ชีวิต ประมานนี้ ก็เป็นเหมือนชื่อเพลง
อื้มมมมมมมมมมมมม


แม้ว่า ไฟล์เสียงที่มี มันจะห่วยๆ แตกๆ
แต่ว่า
มันกลับดังอย่างแจ่มชัดในใจ


หวังว่า
จะเป็น
ดั่ง
เพลง

ตอนนี้ นั่ง เปิด itune อยู่
แอบว่าง . . . หรือบางทีก็ไม่ต้องแอบ
นั่งมองๆ list เพลง


เอาวะ ฟังเพลงนี้แหล่ะ
เพลงไรเนี่ย


ในเพลงหนึ่ง


เพลงนั้นไง


หลับตา
แล้ว
คิดตามเพลง


ปล่อยตัวเองล่องลอย
ปล่อยจิต ปล่อยใจ
นี่ไง
ทั้งตอนนั้น
ตอนนู้นด้วย
ตอนโน้นอีก


อื้มมมมมมมมมมมมมมมมมม
เพลงนั้นแหล่ะครับ
ผมรู้ว่ามีบางคนรู้

ฟังซิจะคิดถึงไหม่วงนั้น ที่เพลงพาเราย้อนคืนหา ~

ปล ทายซิเพลงอารายยยยยย
ปปปล ลัลล้า ก่อน เจอ กนท = =

เมื่อวานมีคนถ่ายรูปปกหนังสือมาให้ดูเล่มนึง





เป็นหน้าปกที่ไม่บ่งบอกอะไรเกี่ยวกับตัวเนื้อหาเลย



แต่ อะไรบางอย่าง มันสะดุดตามากกกก



อ่า อยากอ่านแฮะ



แต่ว่าจะได้มีโอกาสอ่านป่าวหว่า



อยากได้หนังสือเล่มนี้เป็นของขวัญวันเกิดจัง . . .


ปล เลิกเรียกกูว่าหัวปีเห๊อะ นะ ขอร้อง

Sometimes I ask myself
What can I do if somebody ask to help
'OK I'll go' I put that brief in my shelf
but how can I gonna do for this f*cking bad felt
all I know , that just only a little bit
they'll well prepare, don't same as you think for it
but sometimes your theory is just like a sh*t
cuz the wind and blue sky take my soul to miss
I've known all of the reasons but is not the way i proclaim
I don't care 'bout f*cking money or da silly fame
I do what i think , don't know you so do same ?
my f*cking life kit is ready for the shame
bad guy , Failure or selfish I'll be take
but ask yourself, what is the way of your make
throw out the f*cking mask and show your fake
in the end everyone is do for their own sake
you who read may look down my wrote
I will chew it out and split on the road
like I've said , pay attention your own note
keep it secret and watch it so close
don't let it free , your imagine
cuz it's da nastiest that I have seen
obnoxious , disgust and filthy is the same that I mean
let's ask yourself Is the same that I told



Now I can smell the scent of the war
both sides are know what opponent wanting for
their army just only wait the begin call
in that time the result is will be show



ปล ขอบคุณ inspiration จาก Like toy soldier - Eminem
ปปล just only my little bit dark side . . .

ผมลืมตาตื่นขึ้นมา พร้อมกับเสียงฝีเท้าของคนที่เดินเข้ามา
เสียงอาหารถูกเทลงในกรง พร้อมกับเสียงเคาะเบาๆ
"เฮ้ย ร้องเพลงดิ๊ เร็วๆ เลี้ยงเสียข้าวสุกหมด"
ผมก้มลงจิกเมล็ดถั่วอย่างช้าๆ ก่อนที่จะร้องเพลงออกมา
ทำนอง มันไม่ค่อยเพราะเท่าไร ผมก็รู้ดี
ชายคนนั้นจากไป หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาแทน
"อยากฟังเพลงจังเลย"
ผมร้องออกไปอีกครั้ง มันไม่ดีเท่าครั้งก่อน แต่มันก็ไม่แย่มากนัก
หญิงคนนั้นเดินจากไปอีกแล้ว . . .


ผมก็ไม่รู้ว่า ตัวเองมาอยู่ในกรงนี่ตั้งแต่เมื่อไร
แต่ผมรู้สึกตัว ก็มาอยู่ในนี้แล้ว
ความทรงจำอันเลือนรางเท่าที่เหลืออยู่ . . . ผมเคยอยู่ข้างนอก
ท้างฟ้า และสายลม
อืม มันคงนานจนความฝันของผมมันเลือนรางไปแล้ว



ผมถูกปลุกอีกครั้งจากภวังค์ด้วยเสียงตะโกน
"เชี่ยเอ๊ย มึงร้องให้มันเพราะๆหน่อยดิวะ กูจะเอามึงออกโชว์สัปดาห์หน้า เอาให้มันเพราะๆเหมือนตอนที่กูจับมึงมาสิวะ"
ผมจำได้แล้ว ว่า มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง


กลางดึก เหลือเพียง ดาวและพระจันทร์ ที่คอยสอดส่องลงมายังตัวผม
บางที บทเพลง ก็ไม่ได้ออกมาจากความคิด
มันออกมาจากหัวใจ
ผมก็เข้าใจความเป็นตัวเอง
อืม เป็นนกมันต้องร้องเพลงสิ
ผมเข้าใจดี
แต่ มันอาจจะไม่ใช่บรรยากาศแบบนี้
ขอแค่
กรงที่ไร้ขอบเขต อาหารเล็กน้อย กับท้องฟ้าให้บินอย่างอิสระและสายลมที่คอยเป็นทำนองสอดประสาน
เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว ที่จะขับร้องเพลงที่เพราะที่สุดออกมาให้โลกได้รู้จัก
แต่อย่างไรก็ตาม
ผมมันก็อยู่ในกรงอยู่แล้วนิ
จะไปฝันถึงอะไรมากไปกว่านี้ล่ะ
เสียงเพลงเศร้าๆของผมเคล้าไปกับสายลมอันหงอยเหงายามราตรี
มันค่อยๆเบาลง เบาลง พร้อมกับแสงอาทิตย์ที่สาดส่องเข้ามา


ผมลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับเสียงฝีเท้าของคนที่เดินเข้ามา . . .



ปล. ตามนั้น
ปปล สัปดาห์นรกกำลังอ้าแขนรอรับผมอยู่ . . .