Entry นี้ขออุทิศให้กับวันเกิดของตัวเอง ...

 

ตอนนี้อีกแค่ 15นาที (12.45) ก็จะผ่านพ้นวันนี้ไปและ วันเกิดผมเอง วันที่ตรงกับวันที่พระเจ้าตากสินขึ้นครองราชย์(บอกทำไม - -)

 

ก็ลืมตามาดูโลกครบ 19 ปีแล้ว ก็ยังรู้สึกว่า โลกนี้มันยังเป็นโลกเบี้ยวๆใบเดิม

 

อะไรบางอย่างมันก็ดีขึ้น อะไรบางอย่างมันก็แย่ลง

 

รู้สึกว่าตัวเองแก่ลง ... จริงๆ นะ ปีหน้าก็ จะ บรรลุนิติภาวะ เข้าผับ ไปนู่นไปนี่ได้และ

ทั้งๆที่มองย้อนไปไม่นาน ตรูยังเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

 

.... 

 

แปปๆ  - - แม่มเริ่มเครียดไปและ พอๆ หยุดเลย กลับมาฉบับเฮฮาดีกว่า

 

ปีนี้ก็เป็นวันเกิดอีกฟีลนึง เป็นฟีลกลับมากินข้าวบ้าน มีเค้กที่บ้าน นอน ต่างกับปีก่อนๆ ที่นัดไปกินกัน

ก็โอเค ดูอุ่นๆ ไปอีกแบบนึง

 

ก็ ขอขอบคุณทุกคำอวยพร ที่ได้รับ smsที่ส่งมา คอมเมนต์ใน Hi5 นะครับ

ใครอวยพรไรมา ก็ขอให้ได้รับสิ่งที่ใหมากลับไปกันทุกคนละกัน ~

 

สุดท้ายนี้ ก็อยากจะขอให้ทุกคนมีความสุขเยอะๆ รับวันปีใหม่

ทำงานทุกอย่างให้เสร็จ สอบมิดเทอมไปแล้วก็ช่างมัน 55+

 

แล้วก็ ไปลองทริปกัน เย้

 

 ^ ^

 

ปล. ชอบของขวัญปีนี้ทุกชิ้นจริงๆอ่ะ แบบว่าถูกใจมาก

ปปล. ขอบคุณนะ  ^ ^

ปปปล. ย้ำอีกครั้ง ไปลองทริป เหอะ 55+

ปปปปล. อย่าลืม ยังเหลือ Civil นิ โน้ววววววววววว

ปปปปปล. รู้สึก"ดี" จริงๆ กับวิชาโพลกอฟ   T T

 

 

 

ตอนนี้ มันไม่ใช่เวลาที่จะมานั่งอัพสเปซนี่หว่า ...

มันเป็นเวลาที่ต้อง ไปอ่านคอม ทำโลโก้คอม อ่านโพลกอฟ อ่านแมนเอน ทำนู่น ทามนี่ บลาๆๆๆ

 

แล้วไงฟระ  . . . วันนี้มันคริสต์มาสอีฟนะเฟร้ย อีกชั่วโมงคึ่งมันก็คริสต์มาสแล้ว

เอาน่า ไม่ได้อัพมานานแล้ว ขอซักนิดเห๊อะ ....

 

พูดถึงคริสต์มาสทีไร นึกถึงเพลงนี้ทุกที ...

 

Last Christmas - Savage Garden (Original by WHAM)

 

* Last Christmas
I gave you my heart
But the very next day you gave it away
This year
To save me from tears
I'll give it to someone special

** Last Christmas
I gave you my heart
But the very next day you gave it away
This year
To save me from tears
I'll give it to someone
I'll give it to someone
Special

Once bitten and twice shy
I keep my distance
But you still catch my eye
Tell me baby
Do you recognize me?
Well it's been a year
It doesn't surprise me
Happy Christmas
I wrapped it up and sent it
With the letters saying "I love you"
I meant it
Now I know what a fool I've been
But if you kissed me now
I know you'd fool me again

[Repeat * , *]

Special

A crowded room
Friends with tired eyes
I'm hiding from you
And your soul of ice
My god I thought you were
Someone to rely on
Me?
I guess I was a shoulder to cry on
A face on a lover with a fire in his heart
A man under cover but you tore me apart
Now I've found a real love you'll never fool me again

[Repeat * , **]

[Repeat * , *]

 

พูดไปแล้วก็นึกถึง Last Christmas จริงๆ ... เอ่อ ไม่ใช่ตามเนื้อหาเพลงนะ นึกถึงช่วงเวลานี้ตอนอยู่ที่ ก.ท

 

โดดเรียนทำงาน ไปซื้อของ นอนในห้อง แต่งห้อง วาดกระดานดำ บอกอาจารย์ให้ไม่สอนหนังสือ ปักเทียนพิธีเปิด ต่อสายไฟ

กินเลี้ยง ฟังคอนเสิร์ต ร้องเกะ กินข้าว อยู่กะเพื่อน ถ่ายรูป บลาๆๆ แล้วก็หยุดยาวปีใหม่ 10 วันรวด

 

แล้วตอนนี้ล่ะ

 

สอบ งาน สอบ งาน สอบ สอบ สอบ งาน

 

เวลาเปลี่ยน อะไรๆมันก็เปลี่ยน  จากที่เป็นแค่เด็ก ม.6 ชิวๆ ก็อัพขึ้นมาเป็น ปี 1 ชิวๆ  

ทุกอย่างมันล้วนอนิจจัง ไม่มีอะไรเหมือนเดิมตลอดเวลาหรอก

 

....

 

ช่วงนี้รู้สึก อยู่กับตัวเองมากขึ้นแฮะ ต้องทำอะไรคนเดียวมากขึ้น

มันก็ต่างกับคริสต์มาสปีที่แล้วอกีแหล่ะ ตอนนั้นได้อยู่กะเพื่อนเยอะแยะ ... มันก็คนละฟีลกับตอนนี้ จริงๆ

 

โอย คิดถึงวันหยุดตอนนู้นวุ้ย

 

สรุป ขอจบการบ่นไว้เพียงเท่านี้

 

ปล. โคตรไร้สาระเลย Entry นี้

ปปล. อยากไปนั่งกด KOF ในโน้ตบุ๊คอีก สนุกจริง 55+

ปปปล. Happy Christmas & Merry Newyear ทุกคน

ปปปปล. มาเลย โพลก๊อฟ กูตายอยู่แล้ว 55+

 

 

 

... จำได้ว่าครั้งแรก เที่เคยได้สัมผัสกับวงดนตรีเต็มวง ครั้งแรก คือ ไปนั่งโง่ๆในห้องซ้อม กับ Vasabi ... เพลงแรกที่มันเล่นคือ แค่นางฟ้า ของ Cube

... แล้วหลังจากนั้น ก็เริ่มเข้าสู่โลกแห่งดนตรีอย่างช้าๆ ว่าจะเล่นอะไรไม่เป็นเลยก็ตาม ...

 

แล้วไงล่ะ ก็แค่ หลับตา เปิดเพลง แล้วก็ล่องลอยไปกับมัน แค่นี้ ก็พอแล้ว

 

... เมื่อ 2 วันก่อน ผมได้ไปในที่ๆแห่งหนึ่ง มันก็มีพื้นที่ศักดิ์สิทธ์ ที่อยู่ตรงกลาง ล้อมรอบด้วยผู้คนที่โห่ร้องตลอดเวลา

 

เสียงกีต้าร์ที่แผดออกมาอย่างเกรี้ยวกราด เสียงเบสที่กระแทกเข้าไปในรูหู ระเบิดของกระเดื่องกับสแนร์ที่เข้ามาอย่างไม่ยั้ง

เสียงแซ็กที่ขัดกับข้อข้างบนอย่างสิ้นเชิง เสียงคีย์บอร์ดที่เข้ามาเสริม ปิดท้ายด้วย เสียงร้องที่ร้อยเรียทั้งหมดให้เข้ามาเป็นเนื้อเดียวกัน

 

ผมสังเกตว่า รอบตัวผมคนมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อถึงวงที่เรียกตัวเองว่า 43

... หลังจากนั้น ผมก็ปลดปล่อยตัวเองไปกับเสียงเพลง

 

เต้นที่อยากเต้น ร้องที่อยากร้อง ทำอะไรที่อยากทำ

 

และแล้ว พิธีกรรมภาคบังคับก็จบลง .... แต่ งานมันไม่จบแค่นั้นแน่นอน

 

และแล้ว ภาค 2 ก็เริ่มต้นขึ้น

 

A Amaj7 D Dm .... ~ ของบทสวดที่ชื่อ "ปล่อยวางถูกปล่อยออกมา ผู้คนเริ่มร่ายรำตามจังหวะนั้น

แม้ว่า จะมัอาจจะมีการผิดพลาดบ้างในการเล่น แต่ ... แล้วไงล่ะ

ในเมื่องานในครั้งนี้ ไม่ใช่งานประกวด ไม่ใช่งานแสดง แต่มันคืองาน ที่ชื่อ "เปิดโปง"

อะไรก็ไม่มีค่าเท่ากับคำว่า ... ความมันส์ ...

 

และแล้ว บทนั้นก็จบลง ต่อด้วยบทเพลงต่อมา ... ผมยืนนิ่งเพื่อพักร่างกายอันโทรมจากวีรกรรมที่ผ่านมาทั้งวัน

แต่ ... อยู่ดีๆ ผมก็โดนคนข้างหลัง ผลักขึ้นเวที ... ผมกลิ้งไปนอนอยู่บนนั้น

 

ผมยืนขึ้นจับไมค์ แล้วมองลงมา ... ผู้คนโห่ร้อง ... ข้างๆผม ก็มีผู้ร่วมชะตากรรมกับผมอีก 2 คน

ไม่มีประโยชน์อะไร ที่จะ ปฏิเสธคนเหล่านั้น .... และ ความต้องการของตัวเอง ... ที่อยากจะร้องเพลงบ้าง

หลังจากเห็นหลายคนได้ขึ้นไปบนเวทีนั้นแล้ว

 

แม้เพลงนั้นจพร้องผิดคีย์ทั้งเพลง ... แล้วไงล่ะ

 

ก็บอกแล้ว ว่า งานนี้ เล่นเอา มันส์ เท่านั้น 55+

 

ต่อจากนั้น ผมก็ให้เสียงเพลงนำทางผมไป จนกระทั้งถึงบทเพลงศักดิ์สิทธ์ 2 เพลงสุดท้าย

รักเด็กคอนแวนต์ ... และ ชีวิตสัมพันธ์

 

ถึงเวลาแล้วที่กลับเข้าสู่โลกแห่งความเป็นจริง

แล้วผมก็รู้สึกตัวอีกครั้งหนึ่ง

 

ลาก่อน เปิดโปง'50

 

ปล. หลังจบงานไปวาติกันต่อ นั่งฟังเรื่องมหากาพย์บอลชั้นปี + บอลยุโรป + ตำนานรักที่ฟังแล้วขนลุก ... สุดตีนจิง

ปปล. ตี 4 กว่า เดินกลับบ้าน ลมหนาวพัดใส่ เหงาได้อีก

ปปปล. ขอบคุณคนฟังทุกคนนะครับ 55+ และ เบสท์ย่า กะ พี่แมนจา ที่ร่วม stageเดียวกัน

         หวังว่างวดหน้าจะได้ร้องอีก .... มั้ง 555+

ปปปปล. ผมเปล่าอีโมนะครับ 555+