P's profileVaS@Bi` CaFe'PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 28 P A D . . .วันนี้ผมโดดงานฝ่ายแสง(อีกแล้ว)
วันนี้ผมไปเดินเล่นในสถานที่ๆไม่เคยไปมาก่อน มันคือ ทำเนียบรัฐบาล อ่า ได้ไปเดิน สมใจอยาก ไปแบบไม่ได้ตั้งตัวด้วย เหอๆ เอาเหอะ ได้ไป ก่อนที่จะไม่มีโอกาส คลื่นมหาชนที่มาปักหลัก ข้าวปลาอาหารที่หยิบยื่นให้พร้อมน้ำใจไมตรี บุคคลที่ไม่คิดว่าจะได้พบเจอ การรวมตัวของคนทั่วทุกภาพของไทย การปราศรัย หลายๆสิ่ง หลายๆอย่าง อยู่ในบริเวณ ทำเนียบรัฐบาล ไม่ได้จะมาบอกว่า มันถูกหรือผิด แต่แค่อยากจะนับถือ ความอดทน และ ความตั้งใจ ของคนที่มาชุมนุมตรงนั้น จริงๆนะ ไม่ได้จะมาบอกว่า มันถูกหรือผิด แต่มีคนมาไล่เยอะขนาดนี้ ลาออกเถอะนะ ปล ขอโทดเรื่อง ฝ่ายแสงอีกที ปุ้ยเค้าไล่ผมไปให้ไกลๆ ฮ่าๆ August 25 Diary . . .ตอนนี้ผมอยู่ในสถานที่หนึ่ง ที่ไม่ได้มาเยือนอีกเลยนับตั้งแต่วันนั้น
และไม่คิดว่าจะได้มีโอกาสที่จะกลับมาอีก ตอนนี้ ผมอยู่ยนชั้น 12 นั่งมองออกไปที่นอกหน้าต่าง วันนี้ รถน้อยกว่าที่มันควรจะเป็นหรือเปล่่า เหลือทิ้งไว้แค่เพียง แสงไฟที่เรียงกันเป็นทาง กับ ถนนที่ว่างเปล่า ตัดกับความมืด และ เงียบสงบ ของเวลา 12.30 เบื้องหน้า คือ ถนนแห่งความสุข ยามค่ำคืน ที่ชื่อว่า RCA แต่ ตอนนี้ ฉันอยู่ในห้องเงียบๆ มีเพลงเบาๆ ออกมาจากลำโพง มันไม่ค่อยดีเท่าไร ผมชอบ Demo ของมันมากกว่า แต่ก็ช่างมันเถอะ ตอนนั้นมันวันที่เท่าไรนะ ที่ผมได้มาที่นี่ ผมจำรายละเอียดไม่ได้มากนัก แต่ก็จำอะไรบางอย่างได้ดีเหมือนกัน มันต่างกัน แค่เวลาเท่านั้น และอีกทีหนึ่ง ที่ต่างสถานที่กัน แต่ความสูงใกล้เคียงกัน แต่ที่เหมือนกัน คือ มุมมองที่เห็นตึกตัดกับแสงไฟ ยามราตรี ตอนนั้น สิ่งที่อยู่ในมือ มันช่วยให้ผมลืมอะไรบางอย่างจากความเป็นจริงไปได้ ลืม แล้ว ปล่อยใจไปกับแสงไฟที่อยู่ในสายตา ลืม แล้วปล่อยตัวเองให้ล่องลอยไป ผมกลับมาอยู่ในปัจจุบันอีกครั้ง ทุกอย่างก็เหมือนเดิม แสงไฟ รถ ถนน กลับมาอยู่กับตัวเอง และ MacBook สีดำอีกครั้งหนึ่ง อีกครั้ง ก่อนที่เพลงตอนนี้จะจบ ผมก็หวังว่า ถนนเบื้องหน้าในตอนนี้ คงจะไม่เงียบเหงา หวังว่า มันจะไม่ได้มีแค่เพียงแสงไฟ และ ความมืดเท่านั้น 23 - 08 - 08 ปล ขออภัย ถึงฝ่ายแสงทุกท่าน ที่ไม่ได้ไปช่วย ปปล วันนี้ ผมกินข้าวแล้วมีไฟพาร์ส่งอยู่ข้างๆ ผมหนีจากมันไม่ได้จริงๆ ปปปล เบสโอ มึงพลาดและ August 21 The Missing Day 'n Nightนั่งพิมพ์ จาก ที่ๆหนึ่งที่ใช้ชีวิตช่วงนี้ สองวันรวม สี่สิบชั่วโมง ไม่นับที่ผ่านมาอีกหลายวัน
พื้นที่แคบๆ แอร์หนาวๆ พื้นแข็งๆ คนเดิมๆ งานซ้ำๆ คุยเรื่องวนๆ ดูสิ่งเดิมๆ ไม่รู้ว่า เมื่อไรจะได้ นอนซักที นั่นดิ แล้วกูมานั่งทำอะไรตรงนี้วะเนี่ย กลางวันที่หายไป วันเวลาที่หายไป ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ แต่เราคงออกจากที่ตรงนี้ไปซัก สามวัน แล้วก็กลับมาใหม่อีก ออกไปยังที่อีกที่หนึึ่ง เช้าจรดค่ำเหมือนเดิม ต่างกันแค่ สถานที่ ผู้คน วัตถุประสงค์ และ บริบท มันก็แค่นั้น แค่อยู่ในกรอบแคบๆ เหมือนเดิม ตอนนี้ มันควรเป็นเวลาพักผ่อน แต่ฉันมาทำอะไรอยู่ ฉันไม่อยากพักผ่อนหรือไง ไม่หรอก ฉันก็แค่พักผ่อนในอีกรูปแบบหนึ่ง ฉันก็แค่เดินเล่น ในความคิดของตัวเอง ฉันก็แค่เดินกลับไปสู่สิ่งที่เคยเดินผ่านมา และ ฉันก็นั่งพักลงชั่วครู่เท่านั้น ก่อนที่จะออกเดินต่อไป การพักผ่อนมันต้องมีวันสิ้นสุด เช้าไม่กลัว และ เจ้าขุนทอง เป็นทำนองบรรเลง MacBook เป็นสิ่งที่ทำให้เวลาผ่านพ้นไป และ เสื่อพลาสติกกับผ้าบางๆ เป็นสิ่งประทังชีวิต August 09 Time . . .วันนี้ได้กลับไปที่งานโรงเรียนตั้งกะ สิบเอ็ดโมงกว่า
รู้สึกคว้างมาก เพราะไม่เจอใครเลย ก็แหงดิวะ ไม่ได้นัดใครล่วงหน้าไว้นี่หว่า จะเจอได้ไง เลยเผาเวลาด้วยการเดินดูงานเล่นๆ ก็มีคำพูดหนึ่ง แว่บเข้ามาในหัว "ทำไมเราต้องถูกทรมานด้วยเวลา" ได้มาจากคอบแอดแลง สัปดาห์ก่อน นั่นดิ ทำไมหว่า เวลาล่วงเลยถึงยามเย็น 1638 อืม ครับ ดีครับ จำได้แล้วครับ 1648 นั่นสินะ นั่นสิ 1807 ก็จริงแฮะ หรือว่าจะไม่ตริงล่ะ หรือยังไง 1830 ยังไงๆ พอได้ยินก็คิดถึงตอนนั้นทุกทีสิน่า ยามหัวค่ำก็ไปกินข้าวกับเหล่าแก๊งค์ Vasabi มากันเต็ม ฮ่าๆๆ ดีจริง นานๆทีได้มาเจอกัน อยู่กระจายๆ กันเหลือเกิน แต่คราวหน้า ขอ ชาบูชิ ไม่เอา พิซซ่าคอมนะ = = ยามดึก เจอสก๊อยนั่งอยู่กะเพื่อน ฮ่าๆๆ ไม่เกี่ยว ปล ขออภัยที่ไม่ได้ไปช่วยกองอีกรอบนึง (-/\-) ปปล ตอนนี้ง่วงโคตรๆๆๆๆๆ ไม่ไหวและ มึนจริง August 01 Acts . . .สัปดาห์ที่ผ่านมานี้ ได้ดูรันทรูละครเวที สองเรื่อง
เรื่องนึง มีส่วนรวมในการทำ แต่อีกเรื่องนึง มีส่วน่วมในการคอมเมนต์ เรื่องแรกก็คาเฟ่สีรุ้ง ที่จะแสดงปลายเดือนนี้ แต่อีกเรื่องที่ได้ไปดูมาวันนี้ คือ สวนรุม ละครเวทีประจำปีนี้ของ ก.ท ที่จะแสดงในวันอังคารหน้า พอดูรุ่นน้องแสดง เล่น กำกับ สิ่งต่างๆที่เคยทำมันก็ย้อนกลับมา โดดเรียน ซ้อม แก้บท รันทรู ดูคิวไฟ บลาๆ ไม่รุว่ะ อยากกลับไปทำอีกครั้งนึงจริงๆ น่าอิจฉาที่ปีนี้ได้เล่นโชว์ตั้งสองรอบ ปีเราได้เล่นแค่รอบเดียว ปีนี้ ได้งบทำสองหมื่น โดยมีคำท้าจากกระทรวงด้วย แสง เสียง ดนตรีประกอบ ฉาก ก็ พัฒนาไปมาก ดีจริงๆ โดยรวมแล้วก็ใช้ได้เลย ด้านบท เป็นการ"ฉีก" รูปแบบละครเวทีของ ก.ท อย่างสิ้นเชิง ดีครับดี บาง่สวนที่เห็นว่าขัดๆ ก็บอกไปแล้ว แก้ไม่แก้ก็คงอยู่ที่ผู้กำกับ พอเวลาผ่านไปก็เริ่มมองเห็นข้อผิดพลาดตอนตัวเองทำละครได้มากขึ้นๆ ตรงนี้น่าตัด ตรงนี้น่าเพิ่ม น่าเอาเข้า ควรเอาออก พูดแล้วก็อยากเอา the armchair มาทำใหม่จริงๆ คงไม่ผิดที่จะบอกว่า การทำลครเวทีตอน ม.6 เป็นช่วงที่มีความสนุกและสุขที่สุดช่วงหนึ่ง แม้ว่าละครทั้งสองอัน นิเทศ จุฬาฯ กับ กรุงเทพคริสเตียน ไม่ว่าจะเป้น โปรดักชั่น รายได้ รูปแบบ คนดู แสง สี บลาๆ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่แตกต่างกัน ดูทีไร ก็นึกถึงอดีตที่ผ่านไปได้ทุกที ปล หรือจะเอา the armchair มาทำใหม่เป็นโรงเล็กล่ะ ฮ่าๆ ปปล กูโกหกนะ เหอๆๆ |
|
|
