P's profileVaS@Bi` CaFe'PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
July 12 ราตรีสวัสดิ์ (import from Facebook)กลับมาจากรับน้องระยอง
เปิดเว็บเรื่อยเปื่อย เจอเพลงนึง " ราตรีสวัสดิ์" ร้องโดย ฟักกลิ้ง ฮีโร่ Feat. ธีร์ ไชยเดช ไม่รู้ว่า สองคนนี้เค้ามาร่วมงานเพลงกันได้ยังไง คนละสไตล์ คนละอารมณ์ คนละฟีล แต่เป็น ศิลปินในดวงใจทั้งคู่ เลยลองเปิดมาฟัง ฟังจบ แล้ว นิ่ง ไม่ได้ฟังเพลงที่ทำให้ขนลุกได้มานานมากแล้ว เพลงนี้สะกดให้ผมอยู่หมัด และต้องเปิดวนซ้ำๆๆๆ เนื้อเพลงที่ชวนคิดแบบสุดๆ คำร้อง ท่อนแรป ท่อนฮุค น้ำเสียง ทำนอง ปกติไม่ค่อยชอบเพลงที่แต่งมารณรงค์ตามEventเท่าไร พวก ขวานไทยใจหนึ่งเดียว หรือ อะไรทำนองนั้น เพราะผมว่ามัน "เปลือก" ไปหน่อย แต่เพลงนี้มันโดนเพราะเนื้อเพลงมันตรงไปตรงมามากๆ ขณะที่กลางคืน คุณทำอะไรที่ดูยิ่งใหญ่สำหรับคุณ แต่ทหาร ทำอะไรที่ยิ่งใหญ่สำหรับประเทศ ไม่ใช่แค่ชีวิตของเขาเอง ผมเคยไปเข้าค่ายในค่ายทหาร ทำให้ผมได้รู้เลยว่า พวกเขารักชาติมากกันแค่ไหน มากกว่าไอ้พวกนักการเมืองใส่สูทที่นั่งกันอยู่ในสภาอย่างแน่นอน ไม่รู้จะจบยังไง มันโดนจริงๆเพลงนี้ ขอให้กำลังใจทหารทุกคนที่อยู่ภาคใต้ของไทยครับ http://www.youtube.com/watch?v=K4l_yki4Jd8 June 28 Dream . . .ช่วงนี้ มีแต่ได้ยินได้ฟังได้เห็นอะไรเกี่ยวกับความฝัน
ดู UP ก็เต็มๆเรื่องการไล่ตามความฝัน เห็นเบ็นราชา ได้เป็นนักดนตรีเต็มตัวตามที่ใจมันหวังไว้ (Lemon Soup เลยนะนาย) ทำงาน Creative Copy Writing ก็เอาเพลง เธอคือความฝัน มาทำ อ่าน เนปาลประมาณสะดือ จบวันนี้ ความฝันที่อยากแบ็กแพ็คก็ลอยกลับมาอีกแล้ว นั่งถ่ายรูปส่งการบ้าน . . . ความฝันด้านอยากถ่ายรูปให้มันโอเคๆ ก็บินมา และสุดท้าย เดินออกไปเข้าห้องน้ำ รายการ The Trainer ก็พูดถึงเรื่องความฝัน ว่ากันตรงๆ วันนี้เป็นวันหยุดวันแรกที่ได้มา หลังจากปิดห้องเชียร์ และ สารพัดงาน ทำให้มีเวลานั่งนึกอะไรเรื่อยเปื่อย flowๆความคิด ได้ถ่ายรูป เดินเล่นหอศิลป์ อ่านหนังสือ เขียนสเปซ ทำนู่นนี่นั่นที่อยากทำ ทำให้ได้กลับมามองความฝันของตัวเองอีกครั้ง กูมันเป็นคนช่างฝัน อยากทำนู่น อยากได้นี่ อยากลองนั่น แต่เอาเข้าจริงๆ ก็ไม่มีอันไหนสุดทางซักอย่าง เคยโดนแม่บ่นๆเรื่องนี้ด้วยนะ lifestyle กูมันก็ เป็ดๆ ลองแม่งทุกอย่าง พอเป็นบ้าง แต่ไม่เก่ง เอาวะ ตอนนี้คงพอมีเวลาว่างให้กูได้ลองวิ่งตามความฝันอีกซักครั้ง ก็หวังว่า จะสำเร็จบ้างสักข้อล่ะ(วะ) ขอตัวไปฟัง I dream a dream ก่อนนะ สวัสดี Dream . . .ช่วงนี้ มีแต่ได้ยินได้ฟังได้เห็นอะไรเกี่ยวกับความฝัน
ดู UP ก็เต็มๆเรื่องการไล่ตามความฝัน เห็นเบ็นราชา ได้เป็นนักดนตรีเต็มตัวตามที่ใจมันหวังไว้ (Lemon Soup เลยนะนาย) ทำงาน Creative Copy Writing ก็เอาเพลง เธอคือความฝัน มาทำ อ่าน เนปาลประมาณสะดือ จบวันนี้ ความฝันที่อยากแบ็กแพ็คก็ลอยกลับมาอีกแล้ว นั่งถ่ายรูปส่งการบ้าน . . . ความฝันด้านอยากถ่ายรูปให้มันโอเคๆ ก็บินมา และสุดท้าย เดินออกไปเข้าห้องน้ำ รายการ The Trainer ก็พูดถึงเรื่องความฝัน ว่ากันตรงๆ วันนี้เป็นวันหยุดวันแรกที่ได้มา หลังจากปิดห้องเชียร์ และ สารพัดงาน ทำให้มีเวลานั่งนึกอะไรเรื่อยเปื่อย flowๆความคิด ได้ถ่ายรูป เดินเล่นหอศิลป์ อ่านหนังสือ เขียนสเปซ ทำนู่นนี่นั่นที่อยากทำ ทำให้ได้กลับมามองความฝันของตัวเองอีกครั้ง กูมันเป็นคนช่างฝัน อยากทำนู่น อยากได้นี่ อยากลองนั่น แต่เอาเข้าจริงๆ ก็ไม่มีอันไหนสุดทางซักอย่าง เคยโดนแม่บ่นๆเรื่องนี้ด้วยนะ lifestyle กูมันก็ เป็ดๆ ลองแม่งทุกอย่าง พอเป็นบ้าง แต่ไม่เก่ง เอาวะ ตอนนี้คงพอมีเวลาว่างให้กูได้ลองวิ่งตามความฝันอีกซักครั้ง ก็หวังว่า จะสำเร็จบ้างสักข้อล่ะ(วะ) ขอตัวไปฟัง I dream a dream ก่อนนะ สวัสดี June 15 ธรรมดา . . .อีกแค่อาทิตย์เดียว
จะจบแล้ว นั่งเขียนสเปซหน้านี้ ที่ใต้ถุน พร้อมด้วยเพลง "ธรรมดา" ของพี่ปิง ก็นั่นแหล่ะ ชีวิตธรรมดาของคนเราคืออะไร ต้องการแสวงหาความสุขให้ตัวเอง ต้องการสิ่งต่างๆ แต่บางที ความต้องการนั้นควรตั้งอยู่บนความเหมาะสมและรับผิดชอบรึเปล่า(วะ) เรื่องมันผ่นมานานมากแล้ว ว่าจะไม่พูดอะไรอีก แต่มาวันนี้ก็ตะหงิดๆ หรือ บางที กูก็มีสิทธิ์ที่จะหายตัวไปได้เลยวะ หรือ บางที กูจะทำได้บ้างล่ะ ในเมื่อที่มีคนทำแล้ว ไม่มี Feedback ไรกลับมา ไม่พูด ไม่ได้แปลว่า ไม่รู้ แต่แค่ ไม่อยากโยนระเบิดลงกลางวงเท่านั้นเอง ก็ถ้าเจ้าตัวผ่านมาอ่าน แต่ก็คงไม่ได้แวะเข้ามาที่นี่หรอก ก็อยากให้รู้ว่า บางทีโตๆกันแล้ว รับผิดชอบกันได้แล้ว มีหน้าที่บ้างอะไรบ้าง ปล เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์แรก ไม่ใช่เร็วๆนี้ พอดีเห็นอะไรบางอย่างแล้วฉุกคิดขึ้นมา อย่าคิดมากขนาดนั้น ปปล รับผิดชอบหน้านี้แต่เพียงผู้เดียว มีอะไรหลังไมค์มา May 24 ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น . . .ปิดเทอมใหญ่จะหมดและ
วันนี้ คงเป็นวันหยุดอย่างเป็นทางการวันสุดท้าย ก่อนเข้าสู่เดือนหน้า อืม วันนี้ก็ไปชาร์จพลังมาที่เดิม เสียดาย ต้องออกไปกินข้าว ตั้งแต่มี D90 ไม่เคยได้ถ่ายพระอาทิตย์ตกที่สวนสันติเลย งวดหน้าละกัน ... เมื่อไรวะ ปิดเทอมที่ผ่านมา ก็มีเรื่องเข้ามามากมาย มากมายมากๆ มีครบทุกรสชาติจริงๆ รัก เศร้า เหงา ทุกข์ เหนื่อย หิว นอย บลาๆๆ บวกกับการทำงานและประชุมทั้งเดือน บางโมเม้นต์ก็ถามตัวเองว่า ถ้ากูไม่ทำ กนท ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ แต่ก็นั่นแหล่ะ ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันก็เป็นลูกโซ่ไปยังเรื่องอื่นๆมากมาย คนหลายคนที่ไม่เคยคิดจะคุย ก็ได้คุยกัน และอีกต่างๆมากมาย โดยรวมกล่าวว่า เป็นปิดเทอมใหญ่ที่แปลกออกไปจากปกติทุกปี และ เป็นปิดเทอมที่ไม่ต้องอยู่คนเดียว ไม่ต้องไปไหนมาไหนคนเดียวด้วย ^ ^ May 11 Banana . . .แหะๆ หายไปนาน เนื่องจากงานเยอะ บวก ขี้เกียจ
ที่จริงมีเรื่องอยากเขียนเยอะนะ แต่เอาเรื่องนี้ก่อนละกัน ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมใช้เวลาตอนเย็นโต๋เต๋ๆ ตามแนวเส้น MBK - CTW กับงาน Bangkok Banana ซึ่งเป็นงานที่เกี่ยวกับศิลปะร่วมสมัย พีระจึงใช้เวลาว่าง(ที่ตอนนี้หมดแล้วอย่างสิ้นเชิง)ไปเดินดูงาน ช่างแรก ที่เดินแถบ หอศิลป - สยามดิส ซึ่งเป็นการแสดงรูปถ่าย กะ ฉายหนัง ก็แอบชม กระทรวงวัฒนธรรม ว่า เออดีแฮะ มีจัดงานอย่างนี้บ่อยๆ จะได้เปิดหูเปิดตา มีทั้งหนังขายยา หนังเงียบที่เล่นดนตรีเอา เย่ียมๆ แล้วยิ่งพอสองสามวันนี้ ไปดูดนตรีที่ CTW ขอบอกครับว่า สุดตรีน ทั้ง Bangkok Xylophone - อพาร์ตเมนต์คุณป้า - ขุนอิน of the beat siam โอ๋ ซีเปีย + อุ๋ย บุดดาเบลส(และคริส หอวังจึ๋งนึง) + สิงห์เหนือเสือใต้ + Pinky Groove Tattoo Colour และ วงฟองน้ำ ของ อาจารย์บรูซ แกสตัน (ที่มาพร้อมลูกชาย เท็ดดี้ วงฟลัวร์ . . . พึ่งรู้ว่าสองคนนี้เป็นพ่อลูกกัน) ไม่น่าเชื่อว่า ดนตรีไทย เมื่อมารวมกับสากลแล้ว มันจะไปได้สุดขอบขนาดนี้ โดยเฉพาะวงฟองน้ำ ที่เคยแต่ได้ยินชื่อ ไม่เคยฟังมาก่อน พอยืนฟังกลางฝนพรำๆแล้ว แทบฟิน สุดยอดจริงๆ ทำให้อารมณ์ที่ไม่ค่อยดีเนื่องจาก delay เพราะ ฝนหายไปจนปลิดทิ้ง แต่ . . . กระทรวงวัฒนธรรมก็พลาดในสิ่งที่ไม่น่าให้อภัยในงานเช่นกัน อันดับแรก ในโบรชัวร์ บอกว่า มี Street Performance โชว์ที่ Sky Walk ไอ้เราก็อยากดู Juggling กะ B-Boy ก็เดินไปเดินมาตั้งหลายวัน ไม่เห็นมีเลย ลองไปถาม เค้าบอกว่า มีวันที่สิบ อ่ะ วันนี้ไปลองดู . . .ไม่เห็นมีเลยว๊อยยย หงุดหงิดๆ อันดับสอง ที่พีระ และ โอ๋ ซีเปียเห็นพ้องต้องกันมาก คือ เวทีคอนเสิร์ตที่ CTW ซึ่งบังเอิญต้องอยู่หน้าไอ้จอ Panasonic พอดี ทำไมต้องเปิดเสียงโฆษณาที่จอครับ ? คือ ฟิลมันหายนะครับ ดูดนตรีไทยแล้วมีเพลง So Hot ของ Wonder Girl หรือ ใช้หัวใจ ของ แดน วรเวชมาแทรกเน่ีย ขนาดว่า วันสุดท้าย เห็นว่า อาจารย์บรูซไปขอให้ถ่ายโชว์ขึ้นจอใหญ่ นึกว่าจะรอดแล้ว แต่เพลงสุดท้ายกลับเอาโฆษณามาฉายอีกแล้ว ว๊อยยยยยยยยยยย กูจะฟังดนตรีไทยว๊อยยยยยยยยยย อันดับสุดท้าย อันนี้ไม่รุนแรง เนื่องจากพีระ เป็นพวกชอบใกล้ชิดการแสดง อยากเห็นลีลาการเล่นชัดๆ ก็เลยไปเกาะรั้วตลอด แต่พี่ช่างภาพครับ ทำไมพี่ต้องมาป้วนเปี้ยนถ่ายหน้าผมจังครับ บางทีก็รำคาญเฟร้ยยยย แต่โดยรวมแล้ว ชอบงานนี้มากๆ เสียดายที่ดูไม่ครบ เพราะ งานและหน้าที่บางอย่างค้ำคออยู่ ทำให้แว๊บมาไม่ได้ ปีหน้า ฟ้าใหม่ จัดอีกเต๊อะ ชอบๆ ศิลปะ เสพง่าย อย่างกับปอกกล้วยเข้าปาก !!! ปล บรูซ แกสตัน กะ ธีโอดอร์ แกสตัน ฟิลลิ่งในการเล่นดนตรีสมกับเป็นพ่อลูกมาก ปปล แฟนเพลง Tattoo Colour เยอะมากกก เยอะไปไหน ยอมยืนตากฝนดูด้วย ปปปล กูจะได้คำตอบเรื่องสนามบอลวันไหนฟระ แอบเครียด = = April 15 In My Head . . .ในชีวิตผม มีเรื่องมห้เครียดได้ไม่กี่อย่าง
เงิน งาน เกม แต่ที่ทำให้เครียดได้ทุกทีที่เจอ . . . การตัดผมครับ ไม่มีไร แค่อยากจะบอกว่า ตัดผมแล้ว และก็เหมือนทุกที คิดมากทุกที ก่อนตัด แต่ตัดแล้ว ก็ไม่คิดอะไร ฮา ปล หมูมิ้น กูตัดตามสัญญาแล้วนะ ตามึงแล้วล่ะ ฮ่าๆๆๆ ปปล ทำไมต้องชวนกูดัดผมกันจังฟระ เด๋วก็ดัดจริงๆซะนี่ ฮ่าๆ April 11 My Music Note#5 - Surfacing (port from Facebook)ช่วงนี้ ตื่นเช้ามา แปรงฟันพร้อมเปิด D-Station ดูไปด้วย
จะได้รู้ว่า เสื้อแดงจะทำอะไรกันอีก อ่าว . . . ไปล้อมโรงแรมพัทยาแล้วเรอะ . . . วันนี้ หลังกินข้าวเที่ยงก็เปิดทีวีนั่งดูข่าว ติดตามสถานการณ์ อ่า นักข่าวก็เดินไปเดินมา อ่ะ โดนล้อม อ่าว เฮ้ยๆๆๆๆ เสื้อแดงแม่งบุกเข้ามาเฉย !!! นั่งดูกะน้องชายผู้ซึ่งมันไม่ค่อยยุ่งเกี่ยวกะการเมือง ฟังไอ้ขี้ เอ้ย กี้ อริสมันต์ แถลงการณ์แบบหมาๆ ดูการกระทำทั้งหมด . . . ไม่รู้จะบรรยายยังไงดี ชื่อ MSN หลายคน เปลี่ยนอย่างรวดเร็ว พร้อมสวดส่งการกระทำของพวกมัน . . . วันนี้ หลังจากกลับมาจากการไปพระอาทิตย์มา เดินผ่านร้านอาหารอีสานหลังบ้าน เจอมอไซค์รับจ้างโพกหัวด้วยผ้าสีแดง นั่งกินเหล้าด้วยท่าทางภูมิใจ เขียนว่าอะไรไม่รู้ รู้แต่ว่า . . . เป็นแดงนั้นแน่ๆ รู้สึกหงุดหงิดๆ แนทส่งไดของคนที่รู้จักมาให้อ่าน เขาเขียนถึงเรื่องที่เกิดขึ้น พร้อมเพลงๆนึง ฟังปุ๊ป เลย ปิ๊งเพลงนี้ขึ้นมาเลย เพลงของวงน่ารักๆ Slipknot เพลงนี้ ของมอบแด่ พวกเสื้อแดงทุกคน FUCK IT ALL! FUCK THIS WORLD! FUCK EVERYTHING THAT YOU STAND FOR! DON'T BELONG! DON'T EXIST! DON'T GIVE A SHIT! DON'T EVER TOUCH ME! and don't you fuckin' judge me! เรื่องบางเรื่องดูแล้วว่าพวกมึงๆคิดยังไงกัน หลายเรื่องและๆ ขนาด ไม่ค่อยพอใจกะการกระทำของเสื้อเหลืองบางเรื่อง แต่เรื่องนี้มันเกินไปจริงๆ(ว่ะ)ครับ F*ck U March 29 What I've Done . . .ตอนแรกที่จะอัพ ไม่ได้จะอัพเรื่องนี้ แต่เนื่องจากว่าพึ่งทำบางอย่างไปเลยขอหน่อยเถอะ
ส่วนเรื่องนั้นเอาไว้โอกาสต่อไปแล้วกัน ผมพึ่งได้ทำสิ่งที่ไม่ได้ทำมาตลอดหนึ่งปีเต็ม ไม่น่าเชื่อว่าวันนี้จะได้ทำมัน เพราะน้ำค้างไม่สามารถเอากล้องมาคืนได้ในวันนี้ ความตั้งใจที่ว่าจะไปงานหนังสือ พร้อมเดินเล่นถ่ายรูปยามเย็นเลยเป็นหมันไป นั่งจุ้มปุ๊กอยู่หน้าคอม ตอนบ่าย ยามร้อนอบอ้าว(โคตรๆ) นั่งมอง ร้านอาหาร กะ เกมล่าหนู อะไรดลใจไม่ทราบ เหมือนกับว่ามีอะไรบางอย่างมากระซิบข้างหู ผมลุกขึ้นยืน และ ปิดพัดลม แล้ว . . . ลงมือเก็บห้องของตัวเอง !!! นั่งจัดการกองชีตขนาดมหึมา เรียงๆ a day ที่กระจายอยู่เต็มห้อง เก็บชีทไว้ให้คุณแพงสุดา เจออะไรแปลกๆในกองชีท เช่น ตารางรายชื่อเพื่อนรุ่น43 ที่เบนส่งให้ก่อนปิ๊ดปิ้ว ซึ่งมีอยู่ประมาณสามสิบคน และกูก็บ้าจี้ปริ๊นท์ออกมาจริงๆ ป้ายชื่อตอนสัมนา กนท ที่เขียนอะไรไม่รู้เต็มด้านหลัง งานวิชชวลคอมที่กระจายเต็มไปหมด ป้ายตัวอักษรตอนเลือกหัวปี = =a บลาๆๆๆๆ ในที่สุด หัวเตียง(ปลายเตียง!?)ของฉันก็กลับมาสะอาดเหมือนเดิม และแน่นอน ... เปิดเทอมใหม่ มันก็จะรกเหมือนเดิม ฮา ปล วันนี้กลับไปบ้านเดิม ไปหยิบหนังสือมาสองสามเล่ม ปปล จดหมายจากเมืองไทย อ่านกี่รอบก็สนุกเหมือนเดิม ปปปล อยากมีเงินจังวุ้ย = = March 18 Something that in my minds . . .อยากเขียนมาตั้งหลายวันและ เป็นเรื่องทั่วๆไปแหล่ะ พึ่งได้ฤกษ์ ฮา ช่วงนี้พึ่งอ่านหนังสือจบไปสองเรื่อง เรื่องแรก ทิพยดุริยางค์ ของ โบตั๋น เป็นหนังสือนอกเวลาน้องที่มันไม่เคยอ่านเลย = = แต่ มันสนุกมาก อ่านเพลิน พล็อตเรื่องน่าสนใจ เป็นเรื่องของเด็กคนนึงที่อยู่ในตระกูลโคตรรวย แต่ อยากเรียนและชอบในด้านดนตรีไทยจากใจจริง เป็นนวนิยายที่สะท้อน และ จิกกัดสังคมคนรวยได้อย่างชัดเจน และนำเสนอแนวคิดของศิลปะที่เรียกว่า "ดนตรี" ได้เป็นอย่างดี ซึ่ง บางสิ่งตรงมาก คือ นิสัยของตัวเอก ชื่อ แบ๊งค์ เป็นคนแอบใจน้อย อารมณ์รุนแรง ชอบแต่งตัวเสื้อยิดกางเกงยีนส์ นิสัยออกแนวกบฎๆต่อขนบหน่อยๆ และที่สำคัญ คือ ชอบขี่มอเตอร์ไซค์ เห็นไหมล่ะ ตรงจะตาย (ฮา) อีกเล่มตรงไม่แพ้กัน ไม่ขอเปิดเผยชื่อหนังสือ เอามาจากคนใกล้ตัว ฮา เป็นหนังสือ สั้นๆ อ่านจบได้ขณะนั่งรถเมล์กลับบ้าน รูปภาพน่ารักมาก ส่วนความตรง เนื้อหาบางตอนไง ตรงสุดๆ ฮา (หาเอาเองเรื่องอะไร) อีกเรื่องที่โดนมาก เมื่อวานนั่งรถเมล์ เป็นรถเมล์ที่คูลมากกกกก พนักงานเก็บค่าโดยสาร พูด สวัสดี และ ขอบคุณ จากใจจริง ไม่ใช่แค่หน้าที่ที่ต้องพูดตามสติ๊กเกอร์ที่แปะไว้ตรงประตู ถ้าไม่ทำแล้วโดนรายงาน แต่ที่เด็ดกว่าคือ เมื่อตอนที่พี่คนขับบิดปุ่ม Volume ของรถ เพลงที่ออกมามัน . . . . . พี่คนขับเปิดเพลงของ แจ้ ดนุพล แก้วกาญจน์ !!! ลองคิดสภาพ ตอนเช้าๆ แปดโมงนิดๆ นั่งฟังเพลง เสียงนุ่มๆ ฟังแล้ว ล่องลอยมากกกกกกกกก เพลงแรก เทวดาเดินดิน เคยฟังครั้งแรก เนื้อโดนมากกก อีกเพลง เพียงสบตา อันนี้เคยฟังและ ตบท้ายก่อนถึงคณะด้วย เชื่อฉัน โอ้ววววววววววววว สุดยอดครับพี่ เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่นั่งรถเมล์แล้ว อยากให้ไฟแดงนานๆ อยากนั่งรถเมล์ไปเรื่อยๆไม่ต้องลงที่คณะ ขอขอบคุณ รถเมล์สาย 36 คันนั้ ที่ทำให้ผมฟินได้ตั้งแต่ตอนเช้าที่น่าเบื่อของผม ปล ตอนนี้ก็น่ังฟังเพลง เทวดาเดินดินอยู่ ชอบจริงจัง ปปล แย่และ ฉันต้องลิมิตการกินมั่งและ ปปปล อยากไปเที่ยวทะเลครับ March 11 It'd been written . . .เมื่อคือ หลังจากที่นั่งดูบอลจบ และกำลังจะนอนหลับ หัวก็คิดฟุ้งซ่านไปพักใหญ่ อะไรก็ไม่รู้ รู้ตัวอีกที มือก็เอื้อมไปกดนาฬิกาปลุกแล้ว ตื่นเช้ามา พร้อมความคิดอะไรบางอย่าง เหมือนๆ จาก Benjamin Button บวกๆกะ Slumdog Millioniare ทุกการกระทำมันส่งผลกันซึ่งล้วนแต่เป็นสิ่งที่ถูกลิขิตไว้แล้ว ผมรู้ คุณคงงง ผมก็แอบงงเหมือนกัน ถ้าผมไม่ได้เลือกคณะนี้ ถ้าผมไม่ได้เป็นคนชอบอยู่คณะ ถ้าผมไม่ได้เป็นหัวปี ถ้าผมไม่ได้เป็นกนท ถ้าผมไม่ได้มาทริปนี้ ถ้าผมไม่ได้เชียร์ลิเวอร์พูล ถ้าผมไม่ได้ดูบอล ถ้าผมไม่ได้บลาๆๆ . . . ถ้า อะไรบางอย่างเกิดขึ้นมาจริงๆ ทุกสิ่งทุกอย่างก็คงจะไม่เกิดขึ้นอย่าในปัจจุบัน ไม่มีใครรู้ว่ามันจะ ดี หรือ แย่ เพียงแต่ว่า . . . ทั้งหมดนั้น คงถูกใครบางคนเขียนให้เป็นแบบนั้นไว้แล้ว ก็เท่านั้นเอง ชีิวิตก็เหมือนจิ๊กซอว์ ถ้าขาดไปชิ้นหนึ่ง มันก็ไม่ใช่จิ๊กซอว์รูปเดิมแล้ว ปล ขอบคุณในทุกอย่างนะครับ ปปล อา สัปดาห์หน้า นาฬิกาแห่งความจริงจะเริ่มเดินอีกครั้งนึงสินะ March 02 Lesson . . .วันนี้เป็นวันน่าเบื่อๆ
ทุกอย่างดูผิดพลาดไปหมด ไปเอาของ แต่ โทรหาพี่ที่จะไปเอาไม่ติด ไปฟรี เสียเวลา ไม่ได้อ่านหนังสือ อากาศร้อน บลาๆๆ แต่ก็ได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเหมือนกัน รู้ว่า คราวหน้า ควรโทรไปนัดเค้าก่อนที่จะออกจากบ้าน ควรจะหาที่นั่งอ่าน ไม่ควนเดินไปเดินมา ทำใจ บลาๆๆ นั่งฟังเพลง บทเรียน ของ BoydPod อืม ทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็นบทเรียนได้จริงๆ เพียงแต่ เราจะเอามันมาเป็น"บทเรียน"จริงๆหรือเปล่า เพลง ปรากฏการณ์ ของ อพาร์ตเมนต์คุณป้า ก็กล่าวไปในทำนองเดียวกัน ว่า บางสิ่งที่ทำผิดไป ก็จงจำไว้ และ อย่าทำมันอีก แต่ให้ตายเถอะ เซ็งจริง ต้องไปอีกวันหรือเนี่ย = = แล้ว บทเรียน PrinMarket ทำไมฉันถึงไม่ไปอ่านล่ะ 555+ ปล ขณะนั่งพิมพ์ โดนดึงดูดความสนใจด้วยเพลง Gee ฮ่าๆ ปปล พรุ่งนี้แล้ววววววววววว February 18 More Than Words . . .ตอนนี้ ตีสาม
ยังไม่ได้นอน เอีะ หรือนอนไม่หลับ หรือ ร่างกายมันยังคงตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แง่มๆๆ ไม่รู้พิมพ์ไรดี นั่นสิ พิมพ์ไรดีหว่า อา หรือเราควรไปนอนดีล่ะ แต่ก็นั่นแหล่ะ อืมมมมมมมมมมม นึกออกและ มัน More Than Words จริงๆ ~ February 15 KNT . . .Before Valentine
นั่งรถ แวะปั๊ม เลือดกำเดาไหล กินข้าวเย็น ถึงที่พัก ว่างกระเป๋า ประชุม ประชุม ประชุม อาบน้ำ Valentine ทำการบ้าน คุย คุย คุย คุย นอนสามชั่วโมง อาบน้ำ ข้าวเช้า ประชุม ประชุม ประชุม ข้าวเที่ยง ประชุม ประชุม ประชุม ประชุมและไม่ได้กินข้าวเย็น ประชุม ประชุม ประชุม After Valentine ทำการบ้าน คุย คุย คุย คุย คุย คุย คุย คุย คุย งีบหลับ คุบ คุย คุย นอนหนึ่งชั่วโมง ข้าวเช้า ประชุม ประชุม ประชุม ข้าวเที่ยง นั่งรถกลับ ชีวิตสามวันที่หายไปก็ดั่งที่เห็น ถามว่าคุ้มไหม ก็ขอตอยว่าคุ้มมาก รู้สึกดีกับเพื่อนๆที่ฟันฝ่าอะไรไปด้วยกันมาก ก็ขอให้สู้กันต่อไป เหนื่อยครับบบบบบบบบ แต่ก็ดีนะ ^ ^ ขอบคุณครับ GO TO KNT !!! ปล ไม่อยากสอบ อยากดูหนังว๊อยยยยยยยยยยยยยยยยยย February 09 1900 . . .ยามบ่าย
เบื่อ news write นอนดูหนัง หนังที่ดูคือ the legend of 1900 ที่โหลดมาประมาณเดือนนึงแล้ว แต่พึ่งได้ฤกษ์ดู เพราะ ประชุมหนักเหลือเกิน หนังเริ่มเล่น เป็นหนังที่ดีมาก ทำให้เข้าใจความรู้สึกของคนที่ "โดดเดี่ยว" ได้อย่างแท้จริง เขาไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีแม้แต่สัญชาติ มีแต่เปียโนที่เป็นเพื่อนของเขา ตอนพีคของหนัง ทำให้ผมพีคได้จริงๆ แม้ว่าจะไม่มีบทพูด แต่ว่า กลับเข้าใจถึงตัวของ 1900 ได้เป็นอย่างดี อืม ตอนท้ายของหนัง ผมชอบมากๆ กับประโยคที่ 1900 พูดขึ้นมา คนเราไม่กลัวหรอกในสิ่งที่สิ้นสุด คนเรากลัวในสิ่งที่ไม่สิ้นสุด สิ่งที่มองไม่เห็นต่างหาก ผมเข้าใจมากๆ หนังจบ ผมนั่งทำnews write ไป 1 ประโยค แล้วก็หลับไป ปล ประโยคเด็ด "I think land people waste their time by the word "Why?" ปปล กลับมาเขียนแบบเดิมแล้ว ปปปล ชอบจิงจัง ฉากเล่นเปียโนแล้วมองผ่านกระจก ปปปปล เสียใจสำหรับคนอยากดู ลบไปแล้ว February 07 Corridor . . .วันนี้ ตอนดึกๆ ระหว่างนั่งอยู่ที่ใต้ถุน ทำไมนึกถึงเพลงๆนึงมาได้นะ เพลงนี้ ได้ฟังตอนไปเชียงใหม่ ที่ ชัย บลูส์ เฮ้าส์ ที่ๆบรรเลงเพลงบลูส์โดยพี่ชัย ตอนแรกที่ได้ยิน จำได้ว่าค่อนข้างสะลึมสะลือพอควร จำได้แต่ว่า ชอบเนื้อเพลงมากกกกกกก เพลงชื่อ "ริมระเบียง" ไม่รู้จะเขียนอะไร ชอบเนื้อเพลงบางท่อนมากๆ อืมมมมม ลองฟังดูเองละกัน ว่าท่อนไหน ที่นี่เลย http://www.imeem.com/backpacker-opal/music/teLggP8b/chai_blues/ บางที ใต้ถุนไม่ใช่บ้าน แต่ก็ใกล้เคียงแหล่ะมั้ง แซงกิ้ว ปล ชอบจริงๆเถอะให้ตายเพลงนี้ February 04 A Moment Like This . . .ในช่วงขณะเวลาแบบนี้ . . .
บางคนต้องออกค้นหา บางคนนั่งรอ บางคนเฉยๆกับมัน . . . แต่สำหรับบางคน มันเป็นสิ่งที่สำคัญอีกสิ่งหนึ่ง แต่ ถ้าถามผมเอง ช่วงขณะเวลานี้ก็มาถึงแบบที่ผมไม่รู้ตัว แต่ ที่ผมรู้ตอนนี้ มันเป็นช่วงเวลาที่ผมมีความสุขจริงๆนะ อ้อ เป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆ ตอนนี้ ผมเข้าใจเพิ่มมากขึ้นแล้วว่า ในช่วงขณะเวลาแบบนี้ บางที ก็ไม่ต้องหาเหตุผลมารองรับอะไร แต่ ก็รู้สึกได้ ขอบคุณอีกครั้งนะ และสุดท้าย ขอบคุณ ที่ทำให้ผมไม่ต้องนั่งรอไปตลอดชีวิต ^ ^ January 31 Music Flow . . .ยังคงมึนๆ ยังคงเหนื่อยๆ จากงานคอนเสิร์ตเปิดโปงเเมื่อวาน ทั้งสนุก ตื่นเต้น มันส์ ร้องอะไรก็ไม่รู้ เต้นอะไรก็ไม่รู้ แต่ว่ารู้สึกดีจริงๆ ไม่นึกว่าปีนี้จะมีโอกาสแหลมๆขึ้นไปร้อง (บวก เล่นเบสเพลงง่ายๆที่ยังเล่นผิดๆถูกๆ = =) นานๆทีจะเห็นเพื่อนๆออกมาเต้นกระจายกันขนาดนั้น ร้องไปกี่เพลงหว่า จำไม่ได้ รู้แต่ว่า บางเพลงมันก็ทำให้ต้องวิ่งไปคว้าไมค์มาร้องให้ได้ ฮ่าๆๆ บอกมารับคำท้าไม่ว่าหน้าไหน เดินต่อไปด้วยหัวใจ เดินต่อไปถ้าหากเธอยืนอยู่ข้างฉัน วู้ววววววววววววววววววว ปล ขอบคุณมากนะ ^ ^ ปลล พี่น.ค.(นามสมมุติ) Retrospect นี่เค้าของจริง !!! ปลลล ปีหน้าอยากลองตีกลองแฮะ แต่คงยาก เหอๆ T T January 28 Happiness . . .เค้าว่ากันว่า
ความสุขนั้นหายาก โดยเฉพาะ เมื่อโดนบังคับ !!! วันนี้แบกกล้องเดินถ่ายรูปงานวิชวลคอม ตอนบ่ายสอง ด้วยสภาพร่างกายที่เหลือประมาณ 60% นั่งเรือไปลงวังหลัง เดินๆๆๆ ไม่ได้เลยซักกะรูป แต่ซัดขนมครกไปกล่องนึง (ฮา) ข้ามมาท่าพระจันทร์ ก็เดินๆ ถ่ายๆเรื่อยเปื่อยมาก เอาแล้วไงกู จะครบสิบมั้ยเนี่ย ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว มันต้องครบล่ะวะ สุดท้ายจบลงที่บ้านหลังที่สองของตัวเอง เออ ที่นั่นแหล่ะ ก็เดินเรื่อยเปื่อย แอบถ่ายชาวบ้านไปเรื่อย จนมาเจอนักท่องเที่ยวนั่งคุยกันสองคน เฮ้ย คุยกันมันส์ดีแฮะ ก็กดไปสามแชะ แล้วก็เดินถ่ายต่อ นั่งนับรูป เชี่ยยยย ขาดอีกบาน ผ่านไปพักใหญ่ๆ ขณะยืนเล็งๆ ก็มีคนมาทักจากด้านหลัง "เมื่อกี้ถ่ายรูปพวกเราไว้รึเปล่า" เวงและ เป็นสองคนเมื่อกี้นี่หว่า = = โดนด่ามั้ยเนี่ยกู "ขอโทษที่มารบกวน ถ้าไม่รังเกียจ ขอดูแล้วก็ช่วยส่งรูปนั้นให้เราหน่อยได้มั้ย" อ่า รอด ฮ่าๆๆๆ จากนั้นก็นั่งคุยกะเค้า เค้าก็ถามว่า ทำไมถึงถ่ายเค้าสองคนล่ะ ก็เลยบอกเรื่องคำสั่งของงานนี้ไป จากนั้น ก็คุยกันลากยาววววววววว มีการขอให้ถ่ายรูปสามคนแล้วปริ๊นท์ลงโพลารอยด์ให้มาด้วย !!! คนนึง เกาหลี คนนึง เช็ค คนนึง ไทย ไม่น่าเชื่อว่า คำว่า ความสุข มันจะไม่มีพรมแดน เสียงหัวเราะดังตลอดการสนทนา สุดท้ายหลังรูปที่เขาให้มา มีลายมือว่า "ยินดีที่ได้รู้จักกับเพื่อนคนไทยคนแรก" และ "คุณคือตากล้องชาวไทยคนแรกที่ถ่ายรูปผม" ต่อจากนั้นก็กดๆๆๆๆ เดิน กดๆๆๆ แอบถ่ายตลอดงาน ผมเข้าใจชีวิตปาปารัซซี่ และ การที่เลนส์ซูมไม่ถึงและ = = เหนื่อยครับ แต่ ตอนนี้ผมเชื่อแล้วว่า ความสุขหาง่ายกว่าที่คิดจริงๆ ปล อยากถีบป้าที่หลอกขายอาหารนกถุงละร้อยที่สนามหลวงจริงๆ ปปล กุโดนคนขายข้าวที่สนามหลวงทักเป็นภาษาญี่ปุ่น ปปปล ปวดไปหมดทั้งตัว = = January 25 My Mind Whirlpool . . .ช่วงนี้ เป็นช่วงที่มีอะไรหลายอย่างเข้ามาวนเวียนในหัวเยอะมาก
ทั้งเรื่องของงาน ภารกิจ การบ้าน กนท รายละเอียดจุกจิกเต็มไปหมด แต่ในช่วง สองสามวันนี้ มีเรื่องที่เข้ามา แต่ ยังคงเอามันออกไปไม่ได้เสียที บางที ไม่น่าเอามันเข้ามาอาจจะดีกว่า เพราะ จะได้ไม่ต้องคิด แต่ก็ต้องยอมรับว่า บางเวลา เคยคิดอย่างนั้น อืม ตามที่เขียน แต่เพราะอาจจะเป็นหลายๆสาเหตุ จึงคิดว่า มันเป็นเพียงแค่ความคิดฟุ้งๆเท่านั้น แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรไปไกลขนาดนั้น ปล่อยให้มันติดๆอยู่ในหัวไปแหล่ะดีแล้ว จะได้รอวันมันบ่มเพาะ แล้วกลั่นตัวออกมา เป็นคำตอบที่ถูกต้องที่สุดสำหรับตัวเอง หรือว่า บางทีมันก็เป็นข้ออ้างงี่เง่า เพราะสิ่งนัั้น ไม่เคยได้คาดคิดมาก่อน ไม่สิ มันไม่เคยมีสิ่งที่เรียกว่าใกล้เคียงมาก่อนเลยด้วย อืม บางที ทุกสิ่งทุกอย่างต้องแก้ด้วยคำตอบเดียว คำตอบที่สามารถตอบทุกโจทย์บนโลกได้ "เวลา" ว่ากันตรงๆ ไม่รู้จะ "ขอบคุณ" หรือ "ด่า" ดีเนี่ย ฮ่าๆๆๆ ปล ความบังเอิญหรือปาฏิหารย์มีจริงบนโลก ปปล ดีใจที่รีบตัดสินใจซื้อกล้องมา เพราะตอนนี้ ราคาแม่มขึ้นไปอีก 8% และ (สามสี่พันเลยนะเออ !!!) ปปปล อยากดูงานเปิดโปงแล้วววววววววววว ไม่เอาประชุมสี่ชั้นปี T T ปปปปล อย่างไรก็ดี อย่าลืมมาประชุมสี่ชั้นปีนะ |
|
|
